De nieuwe voorzitter van de vaccinadviescommissie van de Centers for Disease Control and Prevention (CDC), Dr. Kirk Milhoan, heeft publiekelijk verklaard dat persoonlijke vrijheid het leidende principe van zijn leiderschap zal zijn. Dit markeert een scherpe afwijking van de historische focus van het panel op resultaten op het gebied van de volksgezondheid, wat aanleiding geeft tot bezorgdheid onder epidemiologen en volksgezondheidsfunctionarissen.
Nieuw leiderschap, nieuwe prioriteiten
Milhoan, benoemd na een grootschalige herschikking van het Adviescomité voor Immunisatiepraktijken (ACIP) door Robert F. Kennedy Jr., minister van Volksgezondheid en Human Services, verklaarde in een recent podcast-interview dat individuele autonomie voorrang heeft op collectieve gezondheidsoverwegingen. Deze verschuiving in de filosofie wordt al weerspiegeld in de acties van de commissie: de routinematige COVID-19- en griepprikken zijn geschrapt, en veel staten kiezen ervoor deze nieuwe aanbevelingen niet op te volgen.
Wie is Kirk Milhoan?
Dr. Milhoan is een kindercardioloog die ook leiding geeft aan een kerk in Maui, waar hij zich eerder verzette tegen COVID-19-veiligheidsmaatregelen zoals maskeren. Zijn opvattingen komen overeen met het scepticisme over vaccins, en hij heeft ontkrachte behandelingen zoals ivermectine gepromoot via zijn banden met de Independent Medical Alliance. Critici vragen zich af hoe zijn achtergrond in de cardiologie de besluitvorming op het gebied van de volksgezondheid beïnvloedt, vooral gezien zijn overtuiging dat vaccins hart- en vaatziekten veroorzaken – een bewering die niet wordt ondersteund door de reguliere wetenschappelijke consensus.
Het argument voor “autonomie”
Milhoan stelt dat het afdwingen van vaccinaties inbreuk maakt op de individuele vrijheid. Hij beweert dat het herstellen van het ‘vertrouwen’ in de volksgezondheid vereist dat vaccinaties vrijwillig worden gemaakt. Hij suggereert zelfs dat volksgezondheidsfunctionarissen de gevolgen van lagere vaccinatiegraad in acht moeten nemen, door te stellen: “Wat we gaan krijgen is een praktijkervaring van wanneer niet-gevaccineerde mensen mazelen krijgen.”
Deze benadering negeert decennia aan gevestigde epidemiologische gegevens. Inenting tegen polio en mazelen wordt van oudsher in verband gebracht met een aanzienlijke vermindering van de ziekte-incidentie, en afnemende vaccinatiegraad vormt een directe bedreiging voor de immuniteit van de kudde.
De gevolgen voor de echte wereld
De gevolgen van Milhoans perspectief zijn al duidelijk. Het aantal gevallen van mazelen bevindt zich op het hoogste niveau in meer dan 25 jaar, waarbij vorig jaar drie niet-gevaccineerde kinderen stierven. Eén op de vijf gevallen van mazelen vereist een ziekenhuisopname, en complicaties zoals longontsteking, encefalitis en doofheid komen vaak voor. De suggestie van Milhoan om polio- en mazelenvaccins te elimineren als een “observatie” wordt door deskundigen gezien als roekeloos, gezien de goed gedocumenteerde risico’s van deze ziekten.
Elizabeth Jacobs, Ph.D., een gepensioneerde epidemioloog, beschreef het standpunt van Milhoan als “een van de meest verontrustende dingen die ik in mijn hele carrière heb gezien.” Ze merkte op dat de gevolgen voorspelbaar zijn: kinderen zullen ziek worden, in het ziekenhuis worden opgenomen en sterven aan vermijdbare ziekten.
Geletterdheid en geïnformeerde toestemming
Milhoan pleit ook voor ‘gedetailleerde geïnformeerde toestemming’ van ouders, ondanks het feit dat een aanzienlijk deel van de volwassen Amerikaanse bevolking (21% in 2024) functioneel analfabeet is. Dit roept vragen op over de vraag of ouders de risico’s en voordelen van vaccins realistisch kunnen inschatten zonder deskundige begeleiding.
De ACIP van de CDC is van oudsher belast met het verbeteren van de volksgezondheid, maar onder leiding van Milhoan lijkt de commissie prioriteit te geven aan individuele autonomie boven collectief welzijn. Deze verschuiving in prioriteiten heeft tot onrust geleid onder deskundigen op het gebied van de volksgezondheid, die waarschuwen dat dit zou kunnen leiden tot het opnieuw opduiken van vermijdbare ziekten en een achteruitgang van de algehele volksgezondheid.
