Obalanie powszechnych mitów dotyczących snu: naukowe sposoby na poprawę odpoczynku

16

Błędne informacje na temat snu są powszechne i wpływają na nasze zdrowie. Niedawne badanie opublikowane w czasopiśmie Sleep Health zidentyfikowało siedem szkodliwych mitów dotyczących snu i oceniło ich prawdziwość z pomocą panelu ekspertów w dziedzinie medycyny snu. Wyniki pokazują, że wiele popularnych przekonań na temat snu jest nie tylko fałszywych, ale także szkodliwych dla dobrego samopoczucia.

Najniebezpieczniejsze mity na temat snu

  1. „Wielu dorosłych potrzebuje tylko 5 godzin snu lub mniej.” Jest to prawdopodobnie najniebezpieczniejsze błędne przekonanie. Chociaż niektórzy twierdzą, że przy minimalnej ilości snu funkcjonują normalnie, nauka pokazuje, że większość dorosłych potrzebuje co najmniej 7-9 godzin na dobę, aby uzyskać optymalną wydajność. Przewlekły brak snu zwiększa ryzyko chorób serca, osłabia układ odpornościowy, pogarsza nastrój i upośledza funkcje metaboliczne. Rzadki „gen krótkiego snu” występuje u mniej niż 1% populacji; Dla wszystkich pozostałych spanie mniej niż 7 godzin to szybka droga do wypalenia zawodowego.

  2. „Twoje ciało może z czasem przystosować się do mniejszej ilości snu.” Ten mit stwarza fałszywe poczucie postępu. Nawet jeśli po kilku tygodniach krótkiego snu przestaniesz odczuwać zmęczenie, badania pokazują, że funkcje poznawcze (czas reakcji, pamięć, koncentracja) nadal się pogarszają. Długotrwały brak snu zaburza także równowagę hormonalną, zwiększając poziom kortyzolu, przy jednoczesnym obniżeniu poziomu hormonu wzrostu i testosteronu – niezbędnych do regeneracji i regeneracji.

  3. „Możliwość zasypiania w dowolnym miejscu i czasie oznacza, że ​​śpisz dobrze.” Szybkie zasypianie w każdej sytuacji jest zwykle oznaką poważnego braku snu lub choroby podstawowej, takiej jak bezdech senny lub narkolepsja. Ciało nie powinno budzić się, gdy potrzebuje odpoczynku.

  4. „Nie ma znaczenia, o której godzinie pójdziesz spać.” Pora snu ma znaczenie. Organizm funkcjonuje według 24-godzinnego rytmu dobowego i ciągłe pójście spać późno może zakłócić ten cykl, pogarszając jakość snu. Nieregularne lub późne pory kładzenia się spać prowadzą do mniej regenerującego głębokiego snu, przerywanego odpoczynku, problemów z nastrojem i zwiększonego ryzyka cukrzycy.

  5. „Picie alkoholu przed snem pomaga zasnąć”. Alkohol może początkowo powodować senność, ale hamuje fazę REM (kluczową dla pamięci i regulacji emocjonalnej), powoduje fragmentację snu i nasila chrapanie/bezdech senny. Z biegiem czasu uzależnienie od alkoholu podczas snu może sprawić, że będziesz mniej wypoczęty niż wcześniej.

  6. „Zdrowy śpiący nigdy nie porusza się w nocy.” Ruch podczas snu jest normalny. Ludzie w każdym wieku zmieniają pozycję i doświadczają krótkich przebudzeń. Jeśli ruchy są częste i zakłócają sen (jak w przypadku zespołu niespokojnych nóg), jest to powód do niepokoju. Przewracanie się i obracanie jest częścią fizjologii zdrowego snu.

  7. „Jeśli obudzisz się w środku nocy, najlepiej po prostu zostać w łóżku.” Leżenie bez snu przez dłuższy czas może wywołać negatywne skojarzenie między łóżkiem a bezsennością, co może pogorszyć sytuację. Eksperci od snu zalecają terapię kontroli bodźców: wstań z łóżka, jeśli nie możesz zasnąć w ciągu 20 minut, zrób coś uspokajającego przy słabym świetle i wróć do łóżka dopiero wtedy, gdy poczujesz się senny. To ćwiczy twój mózg, aby kojarzył łóżko ze snem.

Praktyczne kroki na lepszy sen

Badanie podkreśla, że zwodnicze sposoby na poprawę snu mają realne konsekwencje zdrowotne. Aby poprawić swój sen, ustal priorytet 7–9 godzin na dobę, trzymaj się spójnego harmonogramu, stwórz sprzyjające środowisko do snu (chłodne, ciemne, ciche, bez ekranów) i rozważ dodanie suplementu magnezu do swojej diety.

Klucz: Wysokiej jakości sen jest niezbędny dla zdrowia fizycznego i psychicznego. Obalamy te mity i wdrażanie praktyk opartych na nauce to inwestycja w Twoje ogólne samopoczucie.

попередня статтяNasiona awokado: niepotwierdzone korzyści i możliwe ryzyko
наступна статтяZanik mózgu zaczyna się od 30. roku życia: jak spowolnić upadek funkcji poznawczych