Het NBA-ontwerp uit 1984 wordt herinnerd als een gouden tijdperk, maar voor Portland blijft het een waarschuwend verhaal. Terwijl de Chicago Bulls Michael Jordan met de derde algemene keuze te pakken kregen, draait het echte verhaal vaak om de fout die vlak voor hen werd gemaakt. De Houston Rockets selecteerden als eerste Hakeem Olajuwon. Olajuwon was een dominante kracht binnen de Universiteit van Houston, en zijn selectie bleek vooruitziend. Vervolgens leidde hij de Rockets naar twee kampioenschappen in 1994 en 1995 en verdiende hij de NBA Most Valuable Player-prijs in 1994.
Toen kwam de keuze die fans van Portland tot op de dag van vandaag achtervolgt.
Sam Bowie. De tweede algemene selectie. Een centrum van 2 meter 1 van de Universiteit van Kentucky. De Trail Blazers verkozen hem boven Jordan. Het was een beslissing die destijds logisch leek, maar uitgroeide tot een carrièrebepalende spijt.
De grondgedachte achter de keuze
Waarom heeft Portland de toekomstige grootste speler aller tijden doorgegeven? Het antwoord ligt in de samenstelling van de roosters, niet in de beoordeling van talenten. De Blazers hadden Clyde Drexler al. Drexler speelde op dezelfde positie als Jordan. Voor de frontoffice voelde het toevoegen van een extra bewaker overbodig. Ze gaven prioriteit aan grootte en lengte. Ze wilden een grote man in de verf.
Bowie paste in dat plaatje. Hij was lang. Hij was projecteerbaar. Hij leek de veilige gok.
Bowie’s carrière versus de Jordan Legacy
Bowie had een respectabele 10-jarige NBA-carrière. Hij was geen mislukking in de traditionele zin van het woord. Hij speelde. Hij heeft bijgedragen. Maar hij werd nooit de ster die de draftpositie impliceerde. Wat nog belangrijker is, is dat zijn carrière ontspoorde door aanzienlijke beenblessures. De fysieke tol beperkte zijn plafond. Hij bereikte nooit de hoogten van de spelers om hem heen.
Ondertussen Jordanië.
De vergelijking is bijna wreed. Bowie’s lichaam liet hem in de steek. Jordans benen brachten hem naar vijf kampioenschappen. De Blazers ruilden hun toekomst in voor een speler die niet gezond kon blijven. Ze gaven de kans op om rond een generatietalent te bouwen.
Spijt en reflectie
Portland en zijn fans zijn nooit van die keuze bekomen. Het gaat niet alleen om het verliezen van Jordan. Het gaat over het hoe en waarom ze hem verloren. Het was niet zo dat ze zijn talent niet zagen. Het was dat ze hun bestaande line-up niet wilden verstoren. Ze waardeerden de bekende hoeveelheid Drexler boven het onbekende potentieel van Jordan.
Clyde Drexler was geweldig. Niemand betwist dat. Maar het kiezen van Bowie in plaats van Jordan wordt algemeen gezien als een van de grootste conceptfouten in de geschiedenis van de NBA. De Rockets hebben een legende in Olajuwon. De Bulls hebben een god in Jordanië. Portland heeft een man met slechte knieën.
Het ontwerp uit 1984 was niet alleen een selectieproces. Het was een splitsing in de weg. Houston en Chicago sloegen linksaf. Portland sloeg rechtsaf. En sindsdien zitten ze vast in dat verkeer.
