De Verenigde Staten dumpen geld in de gezondheidszorg. Miljarden. En toch zijn de rendementen beschamend laag. Het is geen nieuw probleem, nee. De kloof in levensverwachting tussen Amerikanen en onze mondiale leeftijdsgenoten wordt alleen maar groter. De betaalbaarheidscrisis zet het falen scherp in beeld.
Amerikanen betalen meer, krijgen minder en leven met minder veiligheid dan wie dan ook.
De kosten van Amerikaans zijn
De helft van de volwassenen in de VS heeft geen zekerheid over de kosten als het om gezondheid gaat. Half. Dat is wat de non-profitorganisatie KFF ontdekte. De contante kosten stijgen, waardoor miljoenen mensen gedwongen worden afspraken over te slaan. Om medicijnen over te slaan.
Van de twintig rijke landen ontdekte het Commonwealth Fund dat Amerikanen de meeste kans hebben om behandelingen, tests en artsen te ontwijken vanwege de prijs. Is er een ander land dat overleven als een luxegoed behandelt?
Het afgelopen jaar is het steeds erger geworden om met de rekening te worden geconfronteerd. Veel erger. Het is al een campagneprobleem voor de middellange termijn. Uit peilingen van Axios-Ipsos blijkt dat kiezers het beu zijn om premies en copays te betalen waar geen einde aan lijkt te komen.
Ruim de helft van hen heeft zijn leven moeten veranderen. Ze mijden de dokter. Ze bouwen schulden op. Gewoon om het ziek zijn te kunnen veroorloven.
Recorduitgaven, vreselijke statistieken
Dan is er de bredere vraag. Krijgen we waar voor ons geld?
Nee.
De Amerikaanse uitgaven bereikten 5,7 biljoen dollar. Dat is 18 procent van het bbp. Het is een record. De ziekenhuiszorg eet het grootste deel van de taart. De administratieve overhead doet de rest opzwellen, gevoed door een facturatiesysteem dat zo complex is dat je er duizelig van wordt. De arbeidskosten zijn ook hoog. Maar de grootste piek komt van dure medicijnen. Alleen al vorig jaar stegen de uitgaven voor recepten met 11 procent. Dat is een scherpe stijging ten opzichte van recente normen.
Medicare-patiënten en commerciële verzekerden krijgen de dupe.
En voor al dat geld? De levensverwachting bedraagt 79 jaar. Het laagste van vergelijkbare landen. We hebben het op een na hoogste percentage vermijdbare sterfgevallen. Dit zijn dingen die voorkomen kunnen worden. Dingen die je in de eerstelijnszorg zou kunnen krijgen als je het bezoek kon betalen.
De zorgsector creëert banen. Ja. Het is enorm. Maar met de uitgaven kun je geen gezondheid kopen. In ieder geval niet evenveel. Patiënten op het platteland doen het slechter dan stadsbewoners. Zwarte patiënten doen het slechter dan blanke patiënten. De gegevens liegen niet.
De uitweg? Misschien.
Deskundigen zijn het over één ding eens: hulpbronnen moeten worden verplaatst. Je kunt niet zomaar geld in dezelfde gootsteen blijven gieten.
Beleidsmakers dringen aan op preventieve zorg. Basis dingen. Dieet. Oefening. Het weinig glamoureuze werk dat daadwerkelijk de gezondheid verbetert buiten de kliniek. Het is natuurlijk moeilijker te verkopen dan een nieuwe pil. Maar het werkt.
Tot die tijd blijven wij betalen.
