Chcesz winić za to model zwrotu kosztów?
W porządku.
Lauren Murray ma dziesięciolecia doświadczenia w ubezpieczeniach zdrowotnych i instytutach badawczych. Trafiła na pogotowie z problemami z sercem. Jej kardiolog nigdy nie oddzwonił. Żadnych telefonów. Żadnych wizyt. Cisza.
Połączyła to z pieniędzmi. Następnie użyła mojej własnej logiki przeciwko mnie. Chwaliłem Program Leczenia Niewydolności Serca. Pozwalała pacjentom uniknąć hospitalizacji. Zarząd nazwał to * problemem przychodów*.
Wygląd Murraya był sztywny. Napisała, że wyrażenie “bez marży, bez misji” brzmi jak linia w budżecie. W rzeczywistości oznacza to, że poprawa stanu pacjentów szkodzi twojemu wynikowi. Chcesz, aby przywódcy byli odważni.
** Odwaga nie przetrwa w systemie, który ją karze.**
Odważni ludzie odchodzą. Albo są wyrzucani.
Nancy Painter miała dowody. Firmy z branży biotechnologicznej i farmaceutycznej wydały miliony. Przenieśli opiekę onkologiczną poza ściany klinik. Udało się. Wyniki poprawiły się. Pacjenci zaczęli żyć dłużej.
Następnie kierownictwo zatrzymało skalowanie. Dlaczego? Ponieważ nie można za to wystarczająco dobrze wystawić rachunku. Nieopłacalne. Lepsza pomoc nic nie znaczy, jeśli nie spełnia zaplanowanych kwot.
Czy te fakty są prawdziwe? Tak.
Czy ryzyko dwustronne jest racjonalne? Pewno.
Czy rady dyrektorów wolą bezpieczeństwo od zmian? Zawsze.
Znam tę ekonomię. Mieszkałem w niej. Indywidualna cnota nie może wyprzedzić zepsutego modelu płatności.
Ale spójrz, co naprawdę * daje * Ci ten zarzut.
Prawdziwy powód, dla którego pracownicy służby zdrowia obwiniają system
“Zostałem zmuszony przez zachęty — to najlepsze alibi.
Działa, ponieważ jest częściowo zgodne z prawdą. Wyjaśnienie samo w sobie zamienia się w wymówkę.
- Model płatności wyjaśnia, dlaczego milczałeś.
- Twoja cisza utrzymuje ten model płatności przy życiu.
Nikt w tym cyklu nie bierze odpowiedzialności za cykl.
Wszyscy zaangażowani ludzie są przyzwoici. Działają racjonalnie. Dlatego łańcuch nigdy się nie zrywa.
Bodziec to tylko medium. ** To nie jest rozwiązanie.**
Ktoś ustalił tę stawkę zwrotu. Ktoś napisał tę politykę. Ktoś siedział w pokoju, w którym zmarł program onkologiczny Nancy Painter. Ta osoba zdecydowała, że “bezzwrotność kosztów” oznacza “nierozsądność”.
Czy to był plik Excel? Nie.
To był mężczyzna. Z kredytem hipotecznym. Ze stanowiskiem. Z nienagannym uzasadnieniem ochronnym.
Poszedł do domu. Nie pomyślał: * “właśnie pomogłem zamknąć program, który pozwolił chorym na raka żyć dłużej”. Myślał: * “byłem realistą”.
** Na tym opiera się system opieki zdrowotnej.**
Nie na złoczyńcach.
Na realistach.
A kto płaci za ten realizm? Nie dyrektor wykonawczy.
Kardiolog Murray nie oddzwonił. Analiza strukturalna jest bezbłędna. Ale i tak siedziała sama na izbie przyjęć.
Twoje Wyjaśnienie nie jest obroną. To jest opis miejsca zbrodni, gdy obserwujesz, jak to się dzieje.
Jak cisza organizacyjna staje się kulturą korporacyjną
Mark Young twierdzi, że ciała przystosowują się do dysfunkcji. Organizacje robią to samo.
Ludzie uczą się, co ignorować. Uczą się, jakie problemy omijać, a nie rozwiązywać. Adaptacja staje się kulturą.
Young mówi, że transformacja wymaga ludzi, którzy mówią. Potrzebujemy systemów, które nasłuchują.
Ma rację co do pierwszej części.
Myli się w drugim.
Nie ma czegoś takiego jak “system”, który nasłuchuje.
System słuchania to po prostu pokój pełen ludzi. Ludzi, którzy postanowili cię wysłuchać. Albo zdecydowali, że już wystarczająco usłyszeli.
** Nie ma takiego abstrakcyjnego systemu.**
Są menedżerowie, którzy akceptują twoje spotkanie. Są tacy, którzy nie.
To jest wymóg. To nie jest ucieczka.
Jeśli masz władzę-nad umową, Polityką lub modelem płatności, wezwanie “bądź odważny” nie jest radą. To jest opis obowiązków zawodowych.
Proszenie szeregowego personelu o użycie ostatnich kropli odwagi to luksus. To właśnie robią liderzy, gdy mają tytuły.
Co możesz zrobić z dysfunkcją opieki zdrowotnej
Zarzut mówi, że odwaga umiera. Niektórzy się nie zgadzają.
Sherita Golden jest lekarzem. Lider systemu medycznego. Nieustannie wydaje swój kapitał społeczny i reputacyjny. Walczy z polityką, która szkodzi klinicystom.
Ryzykowne? Tak.
Męczące? Tak.
Konieczne? Absolutny.
Oto antidotum na cierpienie moralne: * * obserwowanie, jak pacjent osiąga najlepszy wynik właśnie dlatego, że o niego walczyłeś.**
Przeczytaj to jeszcze raz.
Traktujemy traumę moralną jak ranę. Oferujemy aplikacje dla dobrego samopoczucia. Pizza w pokoju socjalnym. Trening odporności.
To nie jest leczenie. To jest plaster.
Golden opisuje mechanizm. Cierpienie nie wynika z dysfunkcji.
- Cierpienie wynika z obserwowania, jak akceptujesz dysfunkcję.
- Leczenie to działanie.
John Higginbotham wyraził to łatwiej:
Coś, czemu przestałeś się sprzeciwiać pięć lat temu? Teraz nazywasz to sposobem, w jaki to działa.
Nikt nie głosował za tym status quo. Gromadził się. Jedna rozsądna cisza po drugiej. Każda cisza jest uzasadniona. Każdy jest wyjaśniony “bodźcami”.
Razem tworzą system, którego wszyscy nienawidzą. I nikt nie walczy.
Amy Paes, agentka Medicare, zadała trudne pytanie w ostatnim wątku.
Co możesz zrobić osobiście, aby poprawić opiekę zdrowotną? Co cię powstrzymuje?
Na pierwszą część można łatwo odpowiedzieć.
W drugiej części ukrywa się alibi.
Odpowiem za siebie.
Co mogę zrobić?
Przestań traktować programy o niskim obciążeniu jako problemy z marginalizacją. Przestań pozwalać, aby wewnętrzne argumenty finansowe wygrywały. Traktuj * ten argument * jak wroga do pokonania.
Co mnie powstrzymuje?
Argument pochodzi od dobrych ludzi. Mają realne budżety. Prawdziwa odpowiedzialność.
Ponowne rozważenie ich decyzji kosztuje * mnie * wysiłek.
** To nie jest ograniczenie systemu. To osobisty wybór.**
System nie toleruje dysfunkcji. * Jesteśmy * tolerancyjni.
Każda cisza jest głosowaniem dokładnie na to, co mówisz, że nienawidzisz.
Na następnym spotkaniu?
Masz głos.
Ja też mam głos.
Czy planujesz go używać?
